---
title: نصب لانگ‌ هورن در کوبرنتیز
description: لانگ‌هورن یک سیستم ذخیره‌سازی بلوکی توزیع‌شده‌ی سبک و متن‌باز برای کوبرنتیز است که ذخیره‌سازی پایدار را برای برنامه‌های دارای وضعیت در یک خوشه فراهم می‌کند. ولوم‌های لانگ‌هورن، ذخیره‌سازی بلوکی مقیاس‌پذیر و با دسترسی بالا را که به گره‌های کارگر شما متصل است، با پشتیبانی از حالت‌های دسترسی چندگانه در خوشه کوبرنتیز شما ارائه می‌دهند.
url: "https://negarnovin.com/docs/how-to-install-longhorn-on-kubernetes/"
updated: "2026-06-05"
category: تحقیق و توسعه
tags:
  - اموزش نصب Longhorn در Kubernetes
---

# نصب لانگ‌ هورن در کوبرنتیز

# نحوه نصب لانگ هورن روی کوبرنتیز

 یاد بگیرید که Longhorn را روی Kubernetes نصب کنید تا فضای ذخیره سازی بلوکی مقیاس پذیر و با دسترسی بالا به همراه مدیریت رابط کاربری و ویژگی های پشتیبان گیری داشته باشید.

 

## مقدمه

لانگ هورن یک سیستم ذخیره سازی بلوکی توزیع شده ی سبک و متن باز برای کوبرنتیز است که ذخیره سازی پایدار را برای برنامه های دارای وضعیت در یک خوشه فراهم می کند. ولوم های لانگ هورن، ذخیره سازی بلوکی مقیاس پذیر و با دسترسی بالا را که به گره های کارگر شما متصل است، با پشتیبانی از حالت های دسترسی چندگانه در خوشه کوبرنتیز شما ارائه می دهند.

در یک خوشه کوبرنتیز، لانگ هورن با اجزای اصلی زیر اجرا می شود:

- **Longhorn UI**: یک رابط وب گرافیکی که می توانید برای مشاهده، ایجاد، مدیریت و پشتیبان گیری از ولوم های Longhorn در یک کلاستر Kubernetes از آن استفاده کنید.
- **Longhorn Instance Manager**: روی هر گره در خوشه Kubernetes اجرا می شود و عملکردهایی مانند تکثیر، اسنپ شات، مدیریت نمونه، تشخیص خرابی گره و زمان بندی را فعال می کند.
- **Longhorn Engine**: جزء صفحه داده که داده ها را در کنترلر ذخیره سازی اختصاصی روی هر دستگاه بلوکی می خواند و می نویسد. هر دستگاه Longhorn دارای یک نمونه موتور مربوطه است که داده ها را تکثیر می کند و پشتیبان گیری یا اسنپ شات هایی را روی چندین گره ایجاد می کند.
- **Longhorn CSI (Container Storage Interface) Driver**: Longhorn را به عنوان یک ارائه دهنده فضای ذخیره سازی در یک کلاستر Kubernetes فعال می کند و عملیات مربوط به حجم را به اقدامات Longhorn ترجمه می کند. از مقدار `driver.longhorn.io`  که توسط منابعی مانند StorageClasses ارجاع داده می شود، برای مدیریت درخواست های حجم استفاده می کند.

این مقاله نحوه استقرار Longhorn روی Kubernetes و ایجاد یک سیستم ذخیره سازی توزیع شده که در دسترس منابع متعدد مانند Pods در کلاستر شما باشد را توضیح می دهد. همچنین از Volumeهای Longhorn در Negarnovin Object Storage پشتیبان گیری خواهید کرد تا بازیابی داده ها را فعال کنید یا Volumeهای جدید بازیابی فاجعه ایجاد کنید.

## پیش نیاز ها

قبل از اینکه شروع کنید:

- یک کلاستر Negarnovin Kubernetes Engine با حداقل  `3` گره و  `4 vCPUs` در هر گره مستقر کنید.
- Negarnovin Object Storage را مستقر کنید و یک bucket  `longhorn` جدید برای ذخیره پشتیبان های volume خود ایجاد کنید.
- یک سرور مجازی با سیستم عامل دبیان ایجاد کنید تا به عنوان ایستگاه کاری مدیریت خوشه استفاده شود.
- با استفاده از SSH و به عنوان یک کاربر غیر ریشه با امتیازات sudo به سرور دسترسی پیدا کنید.
- Kubectl را با پیکربندی VKE خود نصب و پیکربندی کنید تا به کلاستر روی سرور خود دسترسی داشته باشید.

## نصب لانگ هورن روی کوبرنتیز

شما می توانید Longhorn را با استفاده از مدیر بسته Helm یا Kubectl روی کلاستر Kubernetes خود نصب کنید. برای نصب آخرین نسخه سازگار با اکثر نسخه های کلاستر Kubernetes، از Kubectl برای مشخص کردن شماره نسخه هدف و تغییر هرگونه اطلاعات پیکربندی در کلاستر خود استفاده کنید. مراحل زیر را برای نصب آخرین نسخه Longhorn با استفاده از Kubectl دنبال کنید و تمام منابع کلاستر موجود را تأیید کنید.

1. آخرین فایل انتشار Longhorn را با استفاده از  `wget`دانلود کنید.  console
   ```
   $ wget https://github.com/longhorn/longhorn/releases/download/v1.6.1/longhorn.yaml
   ```

   دستور بالا نسخه  `1.6.1`,لانگ هورن را دانلود می کند، برای تأیید آخرین نسخه جهت استقرار در کلاستر کوبرنتس خود، به [مخزن رسمی گیت هاب](https://github.com/longhorn/longhorn/) پروژه مراجعه کنید.
2. فایل ها را فهرست کنید و تأیید کنید که یک فایل `longhorn.yaml` جدید در دایرکتوری کاری شما موجود است.  console
   ```
   $ ls
   ```

   خروجی:

   ```
   longhorn.yaml
   ```
3. با استفاده از آخرین فایل  `longhorn.yaml` ، Longhorn را در کلاستر Kubernetes خود مستقر کنید.  console
   ```
   $ kubectl apply -f longhorn.yaml
   ```

   وقتی نصب موفقیت آمیز باشد، خروجی شما باید مانند تصویر زیر باشد.

   ```
   customresourcedefinition.apiextensions.k8s.io/systemrestores.longhorn.io created
   customresourcedefinition.apiextensions.k8s.io/volumes.longhorn.io created
   customresourcedefinition.apiextensions.k8s.io/volumeattachments.longhorn.io created
   clusterrole.rbac.authorization.k8s.io/longhorn-role created
   clusterrolebinding.rbac.authorization.k8s.io/longhorn-bind created
   clusterrolebinding.rbac.authorization.k8s.io/longhorn-support-bundle created
   service/longhorn-backend created
   service/longhorn-frontend created
   service/longhorn-conversion-webhook created
   service/longhorn-admission-webhook created
   service/longhorn-recovery-backend created
   service/longhorn-engine-manager created
   service/longhorn-replica-manager created
   daemonset.apps/longhorn-manager created
   deployment.apps/longhorn-driver-deployer created
   deployment.apps/longhorn-ui created
   ```
4. تمام منابع Longhorn مستقر در فضای نام جدید  `longhorn-system`  را مشاهده کنید و تأیید کنید که آنها به درستی در خوشه شما اجرا می شوند.  console
   ```
   $ kubectl get all -n longhorn-system
   ```

   خروجی:

   ```
   NAME READY STATUS RESTARTS AGE
   pod/csi-attacher-57689cc84b-tlzpb 1/1 Running 0 73s
   pod/longhorn-csi-plugin-lp562 3/3 Running 1 (15s ago) 73s
   pod/longhorn-ui-655b65f7f9-lgllp 1/1 Running 0 98s
   
   NAME TYPE CLUSTER-IP EXTERNAL-IP PORT(S) AGE
   service/longhorn-admission-webhook ClusterIP 10.100.203.235 <none> 9502/TCP 103s
   service/longhorn-backend ClusterIP 10.110.4.220 <none> 9500/TCP 104s
   
   NAME DESIRED CURRENT READY UP-TO-DATE AVAILABLE NODE SELECTOR AGE
   daemonset.apps/engine-image-ei-5cefaf2b 3 3 3 3 3 <none> 84s
   daemonset.apps/longhorn-csi-plugin 3 3 3 3 3 <none> 74s
   daemonset.apps/longhorn-manager 3 3 3 3 3 <none> 100s
   
   NAME READY UP-TO-DATE AVAILABLE AGE
   deployment.apps/csi-attacher 3/3 3 3 74s
   deployment.apps/csi-provisioner 3/3 3 3 74s
   deployment.apps/csi-resizer 3/3 3 3 74s
   
   NAME DESIRED CURRENT READY AGE
   replicaset.apps/csi-attacher-57689cc84b 3 3 3 74s
   replicaset.apps/csi-provisioner-6c78dcb664 3 3 3 74s
   replicaset.apps/csi-resizer-7466f7b45f 3 3 3 74s
   ```
5. آخرین بسته Longhorn NFS را نصب کنید تا ایجاد Volumeهای ReadWriteMany (RWX) در کلاستر شما امکان پذیر شود.  console
   ```
   $ kubectl apply -f https://raw.githubusercontent.com/longhorn/longhorn/v1.6.1/deploy/prerequisite/longhorn-nfs-installation.yaml
   ```
6. تأیید کنید که غلاف های Longhorn NFS در کلاستر شما ایجاد و اجرا می شوند.  console
   ```
   $ kubectl get pods | grep longhorn-nfs-installation
   ```

   خروجی:

   ```
   longhorn-nfs-installation-2kd6d 1/1 Running 0 43s
   longhorn-nfs-installation-52kgg 1/1 Running 0 43s
   longhorn-nfs-installation-qsst9 1/1 Running 0 43s
   ```

## ایجاد یک کلاس ذخیره سازی Longhorn

Longhorn از کلاس ذخیره سازی پیش فرض  `longhorn` برای استقرار ولوم ها در کلاستر Kubernetes شما استفاده می کند. بسته به حجم کاری کلاستر خود، یک کلاس ذخیره سازی جدید ایجاد کنید تا هنگام اعمال PVCهای جدید برای ارتباط با درایور Longhorn CSI و استقرار ولوم های جدید با استفاده از Longhorn manager از آن استفاده کنید. در بخش های بعدی، کلاس های ذخیره سازی جداگانه ای ایجاد کنید تا هنگام اتصال حالت های دسترسی مختلف به PVCها در کلاستر خود از آنها استفاده کنید.

## کلاس ذخیره سازی فقط خواندنی و نوشتنی (RWO)

ادعاهای حجم پایدار (PVC) از حالت دسترسی ReadWriteOnly (RWO) برای نصب یک حجم با امتیازات خواندن و نوشتن روی یک پاد در یک زمان استفاده می کنند. RWO از اشتراک گذاری حجم پشتیبانی نمی کند و همه امتیازات خواندن و نوشتن را به یک پاد در یک زمان محدود می کند. این برای برنامه هایی که نیاز به سازگاری داده ها دارند، مانند پایگاه های داده ای که به طور مداوم داده ها را روی حجم های مشترک می نویسند، مناسب است. برای ایجاد یک RWO StorageClass جدید برای استفاده در خوشه خود، مراحل زیر را دنبال کنید.

1. با استفاده از یک ویرایشگر متن مانند Nano، یک فایل StorageClass جدید به نام  `rwo-storageclass.yaml`  ایجاد کنید.  console
   ```
   $ nano rwo-storageclass.yaml
   ```
2. تنظیمات زیر را به فایل اضافه کنید.  yaml
   ```
   kind: StorageClass
   apiVersion: storage.k8s.io/v1
   metadata:
    name: longhorn-prod
   provisioner: driver.longhorn.io
   allowVolumeExpansion: true
   parameters:
    numberOfReplicas: "3"
    staleReplicaTimeout: "2880" # 48 hours in minutes
    fromBackup: ""
    fsType: "ext4"
   reclaimPolicy: Retain
   ```

   فایل را ذخیره کنید و ببندید.

   پیکربندی فوق یک StorageClass  `longhorn-prod`  قابل توسعه جدید با سیاست حفظ (`retain` policy) ایجاد می کند که یک فضای ذخیره سازی را حتی در صورت حذف PVC مرتبط، فعال نگه می دارد. در پیکربندی:

   - `provisioner`: درایور تأمین کننده ی فضای ذخیره سازی پایدار (PV) را تنظیم می کند. مقدار `driver.longhorn.io`  از موتور مورد نیاز Longhorn برای استقرار و مدیریت فضاها استفاده می کند در حالی که مقداری مانند  `block.csi.negarnovin.com`  فضاهای ذخیره سازی پایدار (PV) را با Negarnovin Block Storage مستقر می کند که با Longhorn manager سازگار نیستند.
   - `allowVolumeExpansion`: امکان تغییر ظرفیت درایوهای Longhorn را در یک کلاستر فراهم می کند. برای مثال، یک درایو  `10 GB` می تواند بسته به نیاز شما تا  `20 GB`  یا بیشتر افزایش یابد.
   - `numberOfReplicas`: تعداد کپی های درایو Longhorn را برای استقرار و اتصال به گره های کلاستر شما تنظیم می کند.
   - `staleReplicaTimeout`: یک مقدار time-out ایجاد می کند تا وقتی زمان فعالیت مشخص شده منقضی شد، یک درایو Longhorn را به عنوان غیرفعال علامت گذاری کند.
   - `staleReplicaTimeout`:  یک درایو Longhorn را از منبع پشتیبان شما مانند Negarnovin Object Storage بازیابی می کند.
   - `fsType`:  فرمت سیستم فایل ولوم Longhorn را تنظیم می کند.
   - `reclaimPolicy`: اقدام مربوط به ولوم Longhorn را برای اعمال در هنگام حذف PVC یا PV مرتبط با کلاس مشخص می کند. ولوم های Longhorn از سیاست های حذف و حفظ پشتیبانی می کنند.
3. کلاس StorageClass را روی کلاستر خود اعمال کنید.  console
   ```
   $ kubectl apply -f rwo-storageclass.yaml
   ```
4. تمام StorageClasses را در کلاستر خود مشاهده کنید و تأیید کنید که کلاس RWO جدید شما در دسترس است.  console
   ```
   $ kubectl get storageclass
   ```

   خروجی:

   ```
   NAME PROVISIONER RECLAIMPOLICY VOLUMEBINDINGMODE ALLOWVOLUMEEXPANSION AGE
   longhorn (default) driver.longhorn.io Delete Immediate true 35m
   longhorn-prod driver.longhorn.io Retain Immediate true 4s
   negarnovin-block-storage block.csi.negarnovin.com Delete Immediate true 46m
   ```

### کلاس ذخیره سازی ReadWriteMany (RWX)

ReadWriteMany (RWX) به چندین Pod اجازه می دهد تا به طور همزمان یک Volume را با امتیازات خواندن و نوشتن در کلاستر Kubernetes شما Mount کنند. این ابزار از اشتراک گذاری Volume پشتیبانی می کند و به Podها امکان دسترسی به داده های مشترک را می دهد که آن را برای اکثر برنامه های موجود در کلاستر شما مناسب می کند. مراحل زیر را برای ایجاد یک StorageClass جدید که می توانید با PVCهای ReadWriteMany (RWX) در کلاستر خود استفاده کنید، دنبال کنید.

1. یک فایل جدید StorageClass به نام `rwx-storageclass.yaml` ایجاد کنید.  console
   ```
   $ nano rwx-storageclass.yaml
   ```
2. تنظیمات زیر را به فایل اضافه کنید.  yaml
   ```
   kind: StorageClass
   apiVersion: storage.k8s.io/v1
   metadata:
    name: longhorn-rwx
   provisioner: driver.longhorn.io
   allowVolumeExpansion: true
   reclaimPolicy: Delete
   volumeBindingMode: Immediate
   parameters:
    numberOfReplicas: "3"
    staleReplicaTimeout: "2880"
    fromBackup: ""
    fsType: "ext4"
    nfsOptions: "vers=4.2,noresvport,softerr,timeo=600,retrans=5,rw,hard"
   reclaimPolicy: Retain
   ```

   فایل را ذخیره کنید و ببندید.

   پیکربندی فوق یک کلاس ذخیره سازی جدید ReadWriteMany (RWX)  `longhorn-rwx`  ایجاد می کند که از Longhorn NFS برای نصب پادهای مدیریت اشتراکی و فعال کردن امتیازات خواندن و نوشتن همزمان برای چندین پاد در کلاستر شما استفاده می کند.  `nfsOptions` تفاوت اصلی مشخصات است که گزینه های اضافی Longhorn NFS را هنگام ایجاد والیوم های ReadWriteMany (RWX) فعال می کند.
3. پیکربندی StorageClass را روی کلاستر Kubernetes خود اعمال کنید.  console
   ```
   $ kubectl apply -f rwx-storageclass.yaml
   ```
4. کلاس StorageClasses را مشاهده کنید و تأیید کنید که کلاس RWX جدید در دسترس است.  console
   ```
   $ kubectl get storageclass
   ```

   خروجی:

   ```
   NAME PROVISIONER RECLAIMPOLICY VOLUMEBINDINGMODE ALLOWVOLUMEEXPANSION AGE
   longhorn (default) driver.longhorn.io Delete Immediate true 36m
   longhorn-prod driver.longhorn.io Retain Immediate true 46s
   longhorn-rwx driver.longhorn.io Retain Immediate true 9s
   negarnovin-block-storage block.csi.negarnovin.com Delete Immediate true 47m
   ```

## ایجاد درخواست های حجمی مداوم (PVC)

مدیر Longhorn به صورت پویا، هر زمان که درخواست های جدید برای حجم های پایدار (PVC) به StorageClass شما ارجاع دهند، حجم های جدید Longhorn را به عنوان حجم های پایدار (PV) ایجاد می کند. برای ایجاد PVCهای جدید با حالت دسترسی Read Write Once (RWO) یا Read Write Many (RWX) برای نصب به عنوان حجم های ذخیره سازی برای Podها در کلاستر خود، بخش های زیر را دنبال کنید.

## پی وی سی خواندنی و نوشتنی (RWO)

1. یک فایل پیکربندی منبع PVC جدید به نام  `rwo-pvc.yaml` ایجاد کنید.  console
   ```
   $ nano rwo-pvc.yaml
   ```
2. تنظیمات زیر را به فایل اضافه کنید.  yaml
   ```
   apiVersion: v1
   kind: PersistentVolumeClaim
   metadata:
    name: test-rwo
   spec:
    accessModes:
    - ReadWriteOnce
    storageClassName: longhorn-prod
    resources:
    requests:
    storage: 10Gi
   ```

   فایل را ذخیره کنید و ببندید.

   پیکربندی فوق یک PVC `test-rwo`  جدید ایجاد می کند که به  `longhorn-prod` StorageClass ارجاع می دهد تا یک Volume  `10 GB`  گیگابایتی Longhorn ایجاد کند، زمانی که PVC توسط یک Pod در کلاستر نصب شده باشد.
3. PVC را روی خوشه خود بمالید.  console
   ```
   $ kubectl apply -f rwo-pvc.yaml
   ```
4. تمام PVC های خوشه را مشاهده کنید و تأیید کنید که منبع جدید با وضعیت  `Bound` در دسترس است.  console
   ```
   $ kubectl get pvc
   ```

   خروجی:

   ```
   NAME STATUS VOLUME CAPACITY ACCESS MODES STORAGECLASS VOLUMEATTRIBUTESCLASS AGE
   test-rwo Bound pvc-4026f8d2-873c-429b-8068-208b26a75692 10Gi RWO longhorn-prod <unset> 4s
   ```

   بر اساس خروجی بالا، وضعیت  `Bound`  به این معنی است که درخواست ذخیره سازی PVC موفقیت آمیز بوده و یک پارتیشن Longhorn با نام  `pvc-4026f8d2-873c-429b-8068-208b26a75692`  با موفقیت ایجاد شده است. ستون **CAPACITY** شامل ظرفیت پارتیشن Longhorn است در حالی که **ACCESS MODES** شامل حالت دسترسی پشتیبانی شده توسط پارتیشن است.
5. تمام PV های موجود در کلاستر خود را مشاهده کنید و تأیید کنید که یک Volume جدید Longhorn در دسترس است.  console
   ```
   $ kubectl get pv
   ```

   خروجی:

   ```
   NAME CAPACITY ACCESS MODES RECLAIM POLICY STATUS CLAIM STORAGECLASS VOLUMEATTRIBUTESCLASS REASON AGE
   pvc-4026f8d2-873c-429b-8068-208b26a75692 10Gi RWO Retain Bound default/test-rwo longhorn-prod <unset> 8s
   ```

   بر اساس خروجی فوق، یک ولوم جدید Longhorn با ظرفیت 10Gi و دسترسی RWO  `pvc-4026f8d2-873c-429b-8068-208b26a75692`  در دسترس است.

   شما یک PVC از نوع ReadWriteOnce در کلاستر خود ایجاد کرده و یک ولوم جدید Longhorn را آماده کرده اید. بر اساس پیکربندی، Podها در کلاستر شما می توانند PVC را به عنوان یک ولوم ذخیره سازی نصب کنند، اما فقط یک Pod می تواند همزمان داده ها را روی ولوم Longhorn نصب، خوانده و بنویسد.

## خواندن، نوشتن و تعداد زیاد (RWX) PVC

1. یک فایل منبع RWX PVC جدید به نام  `rwx-pvc.yaml`ایجاد کنید.  console
   ```
   $ nano rwx-pvc.yaml
   ```
2. تنظیمات زیر را به فایل اضافه کنید.  yaml
   ```
   apiVersion: v1
   kind: PersistentVolumeClaim
   metadata:
    name: rwx-pvc
   spec:
    accessModes:
    - ReadWriteMany
    storageClassName: longhorn-rwx
    resources:
    requests:
    storage: 20Gi
   ```

   فایل را ذخیره کنید و ببندید.

   پیکربندی فوق یک ReadWriteMany (RWX) PVC `rwx-pvc`  ایجاد می کند که به  `longhorn-rwx`  StorageClass ارجاع می دهد تا یک ولوم جدید  `20 GB`  Longhorn را هنگام نصب PVC به عنوان ولوم ذخیره سازی توسط یک Pod فراهم کند.
3. منبع را به کلاستر خود اعمال کنید.  console
   ```
   $ kubectl apply -f rwx-pvc.yaml
   ```
4. تمام PVC های موجود در کلاستر خود را مشاهده کنید و تأیید کنید که PVC جدید RWX با وضعیت  `Bound`در دسترس است.  console
   ```
   $ kubectl get pvc
   ```

   خروجی:

   ```
   NAME STATUS VOLUME CAPACITY ACCESS MODES STORAGECLASS VOLUMEATTRIBUTESCLASS AGE
   rwx-pvc Bound pvc-509f254e-255d-4aee-bdc1-8c10c6cc49f5 20Gi RWX longhorn-rwx <unset> 7s
   test-rwo Bound pvc-4026f8d2-873c-429b-8068-208b26a75692 10Gi RWO longhorn-prod <unset> 3m10s
   ```
5. تمام PV های موجود در کلاستر خود را مشاهده کنید و تأیید کنید که یک Volume جدید Longhorn در دسترس است.  console
   ```
   $ kubectl get pv
   ```

   خروجی:

   ```
   NAME CAPACITY ACCESS MODES RECLAIM POLICY STATUS CLAIM STORAGECLASS VOLUMEATTRIBUTESCLASS REASON AGE
   pvc-4026f8d2-873c-429b-8068-208b26a75692 10Gi RWO Retain Bound default/test-rwo longhorn-prod <unset> 3m31s
   pvc-509f254e-255d-4aee-bdc1-8c10c6cc49f5 20Gi RWX Retain Bound default/rwx-pvc longhorn-rwx <unset> 28s
   ```

   شما یک PVC از نوع ReadWriteMany (RWX) در کلاستر خود ایجاد کرده اید. تمام Podهایی که PVC را به عنوان Storage Volume نصب می کنند، می توانند همزمان داده ها را در Longhorn Volume در کلاستر Kubernetes شما بخوانند و بنویسند.

## ادعاهای حجم پایدار (PVC) را آزمایش کنید

برای آزمایش حالت های دسترسی ReadWriteOnce (RWO) و ReadWriteMany (RWX) خود، با نصب PVC های مربوطه به عنوان حجم های ذخیره سازی، Pod های نمونه برنامه را در خوشه خود مستقر کنید. بخش های زیر را دنبال کنید تا Pod های جدیدی ایجاد کنید که به PVC های شما ارجاع می دهند و تأیید کنید که حجم های جدید Longhorn در خوشه شما ایجاد می شوند.

### یک بار خواندن و نوشتن (RWO)

برای ایجاد یک Nginx Pod جدید که فایل های برنامه وب را با استفاده از دایرکتوری `/usr/nginx/`  و با استفاده از ReadWriteOnce PVC شما به عنوان درایو ذخیره سازی می خواند و می نویسد، مراحل زیر را دنبال کنید.

1. یک فایل منبع Pod جدید  `nginx-rwo-pod.yaml` ایجاد کنید.  console
   ```
   $ nano nginx-rwo-pod.yaml
   ```
2. تنظیمات زیر را به فایل اضافه کنید.  yaml
   ```
   apiVersion: v1
   kind: Pod
   metadata:
    name: nginx-webserver
   spec:
    containers:
    - name: rwo-container
    image: nginx:latest
    volumeMounts:
    - name: rwo-volume
    mountPath: /data
    volumes:
    - name: rwo-volume
    persistentVolumeClaim:
    claimName: test-rwo
   ```

   فایل را ذخیره کرده و ببندید.

   پیکربندی فوق یک Pod جدید  `nginx-webserver`  ایجاد می کند که محتوا را از PVC یک بار خواندنی-نوشتنی که در دایرکتوری  `/usr/share/nginx/html` درون کانتینر برنامه قرار دارد، ارائه می دهد.
3. منبع را در کلاستر Kubernetes خود اعمال کنید.  console
   ```
   $ kubectl apply -f nginx-rwo-pod.yaml
   ```
4. تمام Pod های موجود در کلاستر خود را مشاهده کنید و تأیید کنید که یک Pod جدید  `nginx-webserver`  در حال اجرا است.  console
   ```
   $ kubectl get pods
   ```

   خروجی:

   ```
   NAME READY STATUS RESTARTS AGE
   nginx-webserver 1/1 Running 0 41s
   ```
5. با استفاده از Kubectl به محیط غلاف Nginx دسترسی پیدا کنید.  console
   ```
   $ kubectl exec -it nginx-webserver -- /bin/bash
   ```

   دستور  `-- /bin/bash` پوسته Bash را در محیط pod با پشتیبانی از دستورات و ابزارهای رایج لینوکس فعال می کند. هنگامی که دستور فوق با موفقیت اجرا شود، محیط ترمینال شما باید به پوسته زیر تغییر کند..
     console
   ```
   root@nginx-webserver:/#
   ```
6. یک پیکربندی HTML جدید بنویسید تا با استفاده از ابزار echo، محتوای پیش فرض فایل `/usr/share/nginx/html/index.html` را جایگزین کند.  console
   ```
   $ echo "<html><body><h1> Hello World! Nginx Writes to the RWO Longhorn Volume </h1></body></html>" > /usr/share/nginx/html/index.html
   ```
7. دسترسی به آدرس IP  `127.0.0.1`  در Nginx localhost را با استفاده از Curl آزمایش کنید.  console
   ```
   $ curl 127.0.0.1
   ```

   تأیید کنید که محتوای صفحه وب  `Hello World` سلام دنیا شما در خروجی مشابه تصویر زیر نمایش داده می شود.
     html
   ```
   <html><body><h1> Hello World! Nginx Writes to the RWO Longhorn Volume </h1></body></html>
   ```

   بر اساس خروجی بالا، پاد  `nginx-webserver`  دسترسی خواندن و نوشتن به والیوم ReadWriteOnce Longhorn که با دایرکتوری  `/usr/share/nginx/html`  مانت شده است را دارد. با این حال، فقط یک پاد می تواند همزمان حافظه را بخواند یا بنویسد.

   بر اساس پیکربندی حافظه، پادهای دیگر ممکن است بتوانند PVC را با امتیازات فقط خواندنی مانت کنند، اما نمی توانند همزمان با برنامه  `nginx-webserver`  فایل ها را بنویسند.
8. از محیط Nginx Pod خارج شوید.  console
   ```
   # exit
   ```

### خواندن، نوشتن و تعداد زیاد (RWX)

حالت دسترسی Read Write Many (RWX) برای برنامه های خوشه ای با رابط های ارتباطی front-end و back-end مناسب است. مراحل زیر را برای ایجاد Podهای جدید برنامه که همزمان داده ها را در یک volume ذخیره سازی PVC نصب شده ReadWriteMany می خوانند و می نویسند، دنبال کنید.

1. یک فایل پیکربندی Pod جدید به نام `log-backend.yaml`  ایجاد کنید که داده ها را در یک دایرکتوری ذخیره سازی mount شده بنویسد.  console
   ```
   $ nano log-backend.yaml
   ```
2. تنظیمات زیر را به فایل اضافه کنید.  yaml
   ```
   apiVersion: v1
   kind: Pod
   metadata:
    name: log-writer
   spec:
    containers:
    - name: log-writer-container
    image: busybox:latest
    command: ["/bin/sh", "-c", "while true; do echo $(date) >> /var/log/app.log; sleep 1; done"]
    volumeMounts:
    - name: shared-storage
    mountPath: /var/log
    volumes:
    - name: shared-storage
    persistentVolumeClaim:
    claimName: rwx-pvc
   ```

   فایل را ذخیره کنید و ببندید.

   پیکربندی فوق یک  `log-writer`  جدید برای Application pod ایجاد می کند که به طور مداوم تاریخ و زمان کلاستر Kubernetes را در یک فایل لاگ  `longhorn-date.log`  در دایرکتوری مشترک `/var/log/` می نویسد. Volume پی وی سی ReadWriteMany به عنوان یک Volume  `shared-storage`  با استفاده از دایرکتوری مشترک `/var/log` به عنوان مسیر mount قابل دسترسی برای تمام منابع متصل، Mount می شود.
3. یک فایل پیکربندی Pod دیگر به نام  `log-frontend.yaml`  ایجاد کنید تا داده ها را از دایرکتوری ذخیره سازی نصب شده بخواند.  console
   ```
   $ nano log-frontend.yaml
   ```
4. تنظیمات زیر را به فایل اضافه کنید.  yaml
   ```
   apiVersion: v1
   kind: Pod
   metadata:
    name: log-viewer
   spec:
    containers:
    - name: log-reader-container
    image: busybox:latest
    command: ["/bin/sh", "-c", "tail -f /var/log/app.log"]
    volumeMounts:
    - name: shared-storage
    mountPath: /var/log
    volumes:
    - name: shared-storage
    persistentVolumeClaim:
    claimName: rwx-pvc
   ```

   فایل را ذخیره کنید و ببندید.

   پیکربندی فوق یک  `log-viewer`  Pod جدید ایجاد می کند که داده ها را از فایل `app.log`  ایجاد شده توسط  `logs-writer`  backend Pod در دایرکتوری مشترک `/var/log/`می خواند.
5. یک فایل پیکربندی Pod جدید در backend به نام  `updatelog-backend`  ایجاد کنید که به طور مداوم داده ها را در فایل مشترک می نویسد.  console
   ```
   $ nano updatelog-backend.yaml
   ```
6. تنظیمات زیر را به فایل اضافه کنید.  yaml
   ```
   apiVersion: v1
   kind: Pod
   metadata:
    name: updatelog
   spec:
    containers:
    - name: log-writer-container
    image: busybox:latest
    command: ["/bin/sh", "-c", "while true; do echo Update from backend pod $(date) >> /var/log/app.log; sleep 1; done"]
    volumeMounts:
    - name: shared-storage
    mountPath: /var/log
    volumes:
    - name: shared-storage
    persistentVolumeClaim:
    claimName: rwx-pvc
   ```

   فایل را ذخیره کنید و ببندید.

   پیکربندی فوق یک Pod  `updatelog` جدید ایجاد می کند که به روزرسانی ها را در فایل مشترک `app.log` در دایرکتوری  `/var/log/`  می نویسد. Pod یک پیام جدید `Update from backend pod` و تاریخ کلاستر را به فایل لاگ اضافه می کند.
7. تنظیمات پاد را روی کلاستر خود اعمال کنید.  console
   ```
   $ kubectl apply -f log-backend.yaml
   
   $ kubectl apply -f log-frontend.yaml
   
   $ kubectl apply -f updatelog-backend.yaml
   ```
8. تمام پادهای (Pods) موجود در کلاستر خود را مشاهده کنید و تأیید کنید که پادهای آزمایشی جدید در حال اجرا هستند.  console
   ```
   $ kubectl get pods
   ```

   خروجی:

   ```
   NAME READY STATUS RESTARTS AGE
   log-viewer 1/1 Running 1 (37s ago) 59s
   log-writer 1/1 Running 0 64s
   updatelog 1/1 Running 0 51s
   ```
9. لاگ های پادِ  `log-viewer`  را مشاهده کنید و تأیید کنید که هر دو پادِ بک اند به طور فعال در حال نوشتن داده ها در فایل مشترک `/var/log/app.log` هستند.  console
   ```
   $ kubectl logs log-viewer
   ```

   خروجی:

   ```
   Update from backend pod Tue Apr 30 18:48:19 UTC 2024
   Tue Apr 30 18:48:20 UTC 2024
   Update from backend pod Tue Apr 30 18:48:20 UTC 2024
   Tue Apr 30 18:48:21 UTC 2024
   Update from backend pod Tue Apr 30 18:48:21 UTC 2024
   Tue Apr 30 18:48:22 UTC 2024
   Update from backend pod Tue Apr 30 18:48:22 UTC 2024
   Tue Apr 30 18:48:23 UTC 2024
   Update from backend pod Tue Apr 30 18:48:23 UTC 2024
   Tue Apr 30 18:48:24 UTC 2024
   Update from backend pod Tue Apr 30 18:48:24 UTC 2024
   Tue Apr 30 18:48:25 UTC 2024
   Update from backend pod Tue Apr 30 18:48:25 UTC 2024
   Tue Apr 30 18:48:26 UTC 2024
   Update from backend pod Tue Apr 30 18:48:26 UTC 2024
   Tue Apr 30 18:48:27 UTC 2024
   Update from backend pod Tue Apr 30 18:48:27 UTC 2024
   Tue Apr 30 18:48:28 UTC 2024
   Update from backend pod Tue Apr 30 18:48:28 UTC 2024
   ```

   بر اساس خروجی فوق، Podهای backend `log-write`  و  `updatelog`به طور همزمان داده ها را در فایل مشترک  `app.log`  می نویسند در حالی که  `log-view` به طور فعال داده ها را از فایل می خواند. در نتیجه، روش دسترسی ReadWriteMany به چندین Pod این امکان را می دهد که داده ها را به اشتراک بگذارند، فایل ها را بخوانند و همزمان در یک فضای ذخیره سازی بنویسند.

## پیکربندی Longhorn برای دسترسی خارجی

رابط کاربری (UI) لانگ هورن یک برنامه وب گرافیکی است که به شما امکان می دهد وضعیت ولوم های لانگ هورن و تمام PVCهای نصب شده را رصد کنید. مراحل زیر را برای نصب یک کنترلر Ingress و دسترسی ایمن به رابط کاربری لانگ هورن در کلاستر Kubernetes خود با ارسال درخواست های خارجی به پورت رابط کاربری لانگ هورن دنبال کنید.

1. آخرین نسخه Nginx Ingress Controller را با استفاده از Kubectl روی کلاستر Kubernetes خود نصب کنید.  console
   ```
   $ kubectl apply -f https://raw.githubusercontent.com/kubernetes/ingress-nginx/controller-v1.10.1/deploy/static/provider/cloud/deploy.yaml
   ```

   خروجی:

   ```
   namespace/ingress-nginx created
   serviceaccount/ingress-nginx created
   serviceaccount/ingress-nginx-admission created
   role.rbac.authorization.k8s.io/ingress-nginx created
   role.rbac.authorization.k8s.io/ingress-nginx-admission created
   clusterrole.rbac.authorization.k8s.io/ingress-nginx created
   clusterrole.rbac.authorization.k8s.io/ingress-nginx-admission created
   rolebinding.rbac.authorization.k8s.io/ingress-nginx created
   rolebinding.rbac.authorization.k8s.io/ingress-nginx-admission created
   clusterrolebinding.rbac.authorization.k8s.io/ingress-nginx created
   clusterrolebinding.rbac.authorization.k8s.io/ingress-nginx-admission created
   configmap/ingress-nginx-controller created
   service/ingress-nginx-controller created
   service/ingress-nginx-controller-admission created
   deployment.apps/ingress-nginx-controller created
   job.batch/ingress-nginx-admission-create created
   job.batch/ingress-nginx-admission-patch created
   ingressclass.networking.k8s.io/nginx created
   validatingwebhookconfiguration.admissionregistration.k8s.io/ingress-nginx-admission created
   ```
2. تمام Pod های  `ingress-nginx`  Controller ایجاد شده را مشاهده کنید و تأیید کنید که Pod ingress-nginx به طور فعال در حال اجرا است.  console
   ```
   $ kubectl get pods --all-namespaces -l app.kubernetes.io/name=ingress-nginx
   ```

   خروجی:

   ```
   NAMESPACE NAME READY STATUS RESTARTS AGE
   ingress-nginx ingress-nginx-admission-create-n2gvf 0/1 Completed 0 98s
   ingress-nginx ingress-nginx-admission-patch-vqfhn 0/1 Completed 0 98s
   ingress-nginx ingress-nginx-controller-57b7568757-ctk5z 1/1 Running 0 99s
   ```
3. حداقل  `3` دقیقه صبر کنید تا  `ingress-nginx`  Controller یک Load Balancer را مستقر کند. سپس، تمام سرویس های موجود در فضای نام ingress-nginx را مشاهده کنید تا آدرس IP عمومی خارجی اختصاص داده شده به سرویس  `LoadBalancer` خود را تأیید کنید.  console
   ```
   $ kubectl get services ingress-nginx-controller --namespace=ingress-nginx
   ```

   خروجی:

   ```
   NAME TYPE CLUSTER-IP EXTERNAL-IP PORT(S) AGE
   ingress-nginx-controller LoadBalancer 10.106.252.171 203.0.113.5 80:30886/TCP,443:32107/TCP 4m25s
   ```

   بر اساس خروجی بالا، IP متعادل کننده بار خارجی شما  `203.0.113.5`است. به ثبت کننده دامنه خود دسترسی پیدا کنید و یک رکورد DNS **A** جدید تنظیم کنید که به آدرس IP خارجی اشاره کند تا همه درخواست ها را به خوشه Kubernetes شما ارسال کند.
4. یک فایل منبع جدید Ingress به نام `longhorn-ingress.yaml` ایجاد کنید.  console
   ```
   $ nano longhorn-ingress.yaml
   ```
5. تنظیمات زیر را به فایل اضافه کنید.  `longhorn.example.com`  را با نام دامنه واقعی خود جایگزین کنید.  yaml
   ```
   apiVersion: networking.k8s.io/v1
   kind: Ingress
   metadata:
    name: longhorn-production44
    namespace: longhorn-system
   spec:
    ingressClassName: nginx
    rules:
    - host: negarnovin.ddns.net
    http:
    paths:
    - pathType: Prefix
    path: "/"
    backend:
    service:
    name: longhorn-frontend
    port:
    number: 80
   ```

   فایل را ذخیره کنید و ببندید.

   پیکربندی فوق یک منبع جدید Ingress به نام  `longhorn-production`  ایجاد می کند که رابط کاربری Longhorn را با استفاده از نام دامنه شما  `longhorn.example.com`  در معرض نمایش قرار می دهد و تمام درخواست های خارجی HTTP را به برنامه داخلی `longhorn-frontend`  روی پورت `80`ارسال می کند.
6. پیکربندی Ingress را روی کلاستر خود اعمال کنید.  console
   ```
   $ kubectl apply -f longhorn-ingress
   ```
7. تمام منابع Ingress را در فضای نام  `longhorn-system`  مشاهده کنید و تأیید کنید که پیکربندی Longhorn Ingress شما در دسترس است.  console
   ```
   $ kubectl get ingress
   ```

   خروجی:

   ```
   NAME CLASS HOSTS ADDRESS PORTS AGE
   longhorn-production nginx longhorn.example.com 203.0.113.5 80 2m20s
   ```

   شما Nginx Ingress Controller را نصب کرده اید و یک پیکربندی جدید Longhorn Ingress ایجاد کرده اید که تمام درخواست های خارجی را به برنامه داخلی  `longhorn-frontend`ارسال می کند. در نتیجه، می توانید با استفاده از نام دامنه خود، به طور ایمن به رابط کاربری Longhorn دسترسی داشته باشید تا بتوانید Volumeها را در کلاستر Kubernetes خود ایجاد و مدیریت کنید.

## دسترسی به رابط کاربری Longhorn

1. با استفاده از یک مرورگر وب مانند فایرفاکس به نام دامنه Longhorn خود دسترسی پیدا کنید.
   ```
   http://longhorn.example.com
   ```
2. حجم ها، گره ها و خلاصه فضای ذخیره سازی کلاستر Kubernetes خود را در داشبورد Longhorn تأیید کنید. علاوه بر این، ناحیه حجم ها شامل اطلاعاتی در مورد وضعیت تمام حجم های Longhorn موجود در کلاستر شما است.
   ![نصب لانگ‌ هورن در کوبرنتیز](https://negarnovin.com/wp-content/uploads/2025/11/c6631e4773610d59_compressed.webp)
3. برای دسترسی به **Volume** های Longhorn موجود در کلاستر Kubernetes خود، روی Volume در منوی ناوبری بالا کلیک کنید.
4. تأیید کنید که والیوم های ReadWriteOnce (RWO) و ReadWriteMany (RWX) شما در وضعیت سالمی در دسترس هستند.
   ![نصب لانگ‌ هورن در کوبرنتیز](https://negarnovin.com/wp-content/uploads/2025/11/bea353eac461a281_compressed.webp)
5. برای مشاهده اطلاعات بیشتر مانند تعداد کپی ها، جزئیات ولوم، اسنپ شات ها و پشتیبان ها، روی هر یک از ولوم های لانگ هورن کلیک کنید.
6. به لیست پارتیشن های Longhorn برگردید و روی **Create Volume** کلیک کنید تا یک پارتیشن Longhorn جدید با استفاده از رابط کاربری Longhorn ایجاد شود.
7. اطلاعات مربوط به ولوم مورد نظر خود را وارد کنید و روی منوی کشویی**Access Mode**  کلیک کنید تا روش دسترسی به ولوم ReadWriteOnce یا ReadWriteMany را انتخاب کنید.
   ![نصب لانگ‌ هورن در کوبرنتیز](https://negarnovin.com/wp-content/uploads/2025/11/6f3b64198462c6b4_compressed.webp)
8. برای اعمال ولوم جدید و تأیید اینکه در فهرست ولوم های Longhorn شما موجود است، روی **OK** کلیک کنید.
9. ولوم را انتخاب کنید و روی **Attach** کلیک کنید تا ولوم جدید Longhorn به هر یک از گره های کلاستر شما که فضای ذخیره سازی کافی دارد، اختصاص داده شود.
   ![نصب لانگ‌ هورن در کوبرنتیز](https://negarnovin.com/wp-content/uploads/2025/11/532aa070ba25c81a_compressed.webp)
10. روی منوی کشویی **Node** کلیک کنید، گره کارگر هدف خود را انتخاب کنید و برای آماده سازی ولوم جدید با استفاده از فضای ذخیره سازی گره خود، روی **Attach** کلیک کنید.
11. تأیید کنید که وضعیت ولوم جدید Longhorn سالم است و فیلد **Attached To** شامل گره کلاستر انتخابی شما می شود.
    ![نصب لانگ‌ هورن در کوبرنتیز](https://negarnovin.com/wp-content/uploads/2025/11/1234d1b64eca96c3_compressed.webp)

    شما یک درایو Longhorn جدید در رابط کاربری Longhorn ایجاد کرده اید. می توانید یک PVC جدید ایجاد کنید که به نام درایو Longhorn جدید اشاره دارد تا درایو جدید را بسته به روش دسترسی آن، در کلاستر خود mount کنید.

## پشتیبان گیری از Volumeهای Longhorn در NegarNovin Object Storage

پشتیبان گیری های Longhorn با ذخیره سازی S3 مانند Negarnovin Object Storage برای بازیابی و ایجاد Disaster Recovery Volumes (DR volume) در صورت خرابی گره ها در کلاستر شما سازگار است. مراحل زیر را برای اعمال پیکربندی های جدید Negarnovin Object Storage در کلاستر خود دنبال کنید و Longhorn را برای پشتیبان گیری از Volumeها در باکت مقصد خود تنظیم کنید.

- به نمونه Negarnovin Object Storage خود دسترسی پیدا کنید و **Hostname**, **Secret Key** و **Access Key** را برای استفاده در خوشه خود کپی کنید.

1. یک فایل منبع مخفی جدید  `negarobj-secret.yaml` ایجاد کنید تا اعتبارنامه های NegarNovin Object Storage خود را در آن ذخیره کنید.  console
   ```
   $ nano negarnovinobj-secret.yaml
   ```
2. پیکربندی های زیر را به فایل اضافه کنید. `examplekey`, `examplesecret` و `ewr1.negarnovin.com` را با اعتبارنامه های واقعی Negarnovin Object Storage خود جایگزین کنید.  yaml
   ```
   apiVersion: v1
   kind: Secret
   metadata:
    name: longhorn-negarnovin-backups
    namespace: longhorn-system
   type: Opaque
   stringData:
    AWS_ACCESS_KEY_ID: examplekey
    AWS_ENDPOINTS: https://ewr1.negarnovin.com
    AWS_SECRET_ACCESS_KEY: examplesecret
   ```

   فایل را ذخیره کنید و ببندید.

   پیکربندی فوق یک فایل جدید به نام  `longhorn-negar-backups`  با نام Secret ایجاد می کند که شامل اطلاعات دسترسی Negarnovin Object Storage شما در فضای نام  `longhorn-system`  است. Longhorn هنگام ایجاد پشتیبان گیری، بسته به باکت هدف در پیکربندی شما، به این فایل مخفی ارجاع می دهد.
3. پیکربندی را روی کلاستر Kubernetes خود اعمال کنید.  console
   ```
   $ kubectl apply -f negarobj-secret.yaml
   ```
4. تمام اسرار موجود در فضای نام  `longhorn-system`  را مشاهده کنید و تأیید کنید که منبع جدید Negarnovin Object Storage شما در دسترس است.  console
   ```
   $ kubectl get secrets -n longhorn-system
   ```

   خروجی:

   ```
   NAME TYPE DATA AGE
   longhorn-negarnovin-backups Opaque 3 35s
   ```
5. در مرورگر وب خود به رابط کاربری Longhorn دسترسی پیدا کنید.
6. روی منوی کشویی تنظیمات (**Setting** ) در منوی ناوبری اصلی کلیک کنید و از لیست گزینه ها، عمومی (**General** ) را انتخاب کنید.
7. به بخش  **Back Up** بروید **Backup Target**و با استفاده از آدرس اینترنتی `s3://` ، نام مخزن و آدرس اینترنتی مخزن NegarNovin Object Storage، محل پشتیبان گیری را روی مخزن NegarNovin Object Storage خود تنظیم کنید.
   ```
   s3://example-bucket@ewr1.negarnovin.com.com/
   ```
8. نام منبع NegarNovin Object Storage Secret خود را  `longhorn-negarnovin-backups` در فیلد`Backup Target Credential Secret`  وارد کنید.
   ![نصب لانگ‌ هورن در کوبرنتیز](https://negarnovin.com/wp-content/uploads/2025/11/02e982ceb772bae1_compressed.webp)
   نصب لانگ هورن در کوبرنتیز
9. برای ذخیره تغییرات و اعمال پیکربندی جدید پشتیبان گیری Longhorn،  `Enter` را فشار دهید.
10. برای دسترسی به ولوم های Longhorn خود، در منوی ناوبری اصلی روی **Volume** کلیک کنید.
11. یک حجم هدف برای پشتیبان گیری انتخاب کنید. برای مثال،  `test-volume`.
12. برای وارد کردن جزئیات پشتیبان جدید، روی **Create Backup** در منوی ناوبری بالا کلیک کنید.
    ![نصب لانگ‌ هورن در کوبرنتیز](https://negarnovin.com/wp-content/uploads/2025/11/a7a19f452db4687c_compressed.webp)
13. روی **Add Labels for Backup** کلیک کنید و جزئیات برچسب پشتیبان مورد نظر خود را وارد کنید. به عنوان مثال، `longhorn-backup`  و `latest-backup`  به ترتیب به عنوان کلید و مقدار برچسب.
14. بسته به حجم درایو خود، منتظر بمانید تا فرآیند پشتیبان گیری کامل شود و برای دسترسی به تمام **Backup** موجود، در منوی اصلی روی پشتیبان گیری کلیک کنید.
15. تأیید کنید که نسخه پشتیبان جدید Longhorn شما در لیست موجود است.
    ![نصب لانگ‌ هورن در کوبرنتیز](https://negarnovin.com/wp-content/uploads/2025/11/41a71e9755fb2090_compressed.webp)
16. به مخزن ذخیره سازی negarnovin خود دسترسی پیدا کنید و تأیید کنید که یک دایرکتوری  `backupstore` جدید توسط Longhorn با اشیاء پشتیبان گیری حجمی شما ایجاد شده است.
    ![نصب لانگ‌ هورن در کوبرنتیز](https://negarnovin.com/wp-content/uploads/2025/11/f161cca1c394ace8_compressed.webp)

    شما از پارتیشن Longhorn خود در Negarnovin Object Storage نسخه پشتیبان تهیه کرده اید، می توانید یک پارتیشن بازیابی فاجعه جدید ایجاد کنید یا از داده های بازیابی برای بازگرداندن هرگونه تغییر خوشه ای استفاده کنید. برای خودکارسازی پشتیبان گیری از پارتیشن Longhorn خود یا ایجاد پشتیبان گیری دستی برای پشتیبان گیری مداوم از داده های پارتیشن در باکت مقصد، به **Recurring Job** در منوی ناوبری اصلی رابط کاربری Longhorn بروید.

## نتیجه گیری

شما Longhorn را با استفاده از یک کلاستر Negarnovin Kubernetes Engine (VKE) روی Kubernetes مستقر کرده اید. شما Volume Longhorn را ایجاد کرده اید و چندین PVC را با حالت های دسترسی ReadWriteOnce و ReadWriteMany برای استفاده با برنامه های کلاستر خود که PVCها را به عنوان Volumeهای ذخیره سازی Mount می کنند، تنظیم کرده اید. علاوه بر این، شما با استفاده از رابط کاربری Longhorn، پشتیبان های Longhorn را برای ذخیره خارجی داده های Volume جهت بازیابی در صورت خرابی کلاستر ایجاد کرده اید. برای اطلاعات بیشتر و گزینه های پیکربندی، به [مستندات Longhorn](https://longhorn.io/docs/) مراجعه کنید.

   نحوه نصب لانگ هورن روی کوبرنتیزمقدمهپیش نیاز هاخرید نصب لانگ هورن در کوبرنتیزقیمت نصب لانگ هورن در کوبرنتیزبهترین نصب لانگ هورن در کوبرنتیز
